Affetmek Özgürlestirir.

Geçmis deneyimler, yalnız zihnimizdedir. Onları güncel duruma tasıyan en güçlü araç yine bizim kendi zihnimizdir. Kendinize su soruyu yöneltin; ''su anda bunu düsünmek isime yarıyor mu?''

Anlatılan bir hikayedir; üniversite ögrencilerine ders anlatan profesör, ögrencisini ayaga kaldırıp su soruyu sorar; 'önünde duran bu içi 500 ml su dolu pet siseyi elinde tutabilir misin? 'ögrenci yanıtlar; 'evet, tabi' ,'peki senden onu 24 saat boyunca elinde tutmanı istesem?' ögrenci duraksar, profesör; 'peki onu yıllarca taşımanı istesem?'

Profesörün açıklamaya çalıstıgı sey, sisenin agırlıgının zaman içinde degismemesine ragmen, üzerimizde yarattıgı etkinin giderek artması ve acı verici hale geliyor olmasıdır. Yani önemli olan şişenin agırlıgı degil onu ne kadar süre tasıdıgımızdır.

Hikâyedeki sise metaforu, aslında hayatta karsılastıgımız güçlükleri, problemlerimizi ve bilinmezlige yönelik kaygılarımızı yansıtıyor. Ve bunları tasımaya devam ettigimiz sürece üzerimizde yarattıgı acı arttıgına dikkat çekmek istiyor. Söyle diyor, Nelson Mandela ''Beni özgürlüge kavusturacak kapıdan geçerken, öfkeyi ve nefreti geride bırakmazsam, hapiste kalmaya devam edecegimi biliyorum...''

Hayata yönelik umutsuzlugumuzu ve kaygılarımızı besleyen sey yine bizim kendi düşüncelerimizdir. Tıpkı belirsizligi kaygıya dönüstürenin, olabileceklere yönelik olumsuz beklentilerimiz olması gibi. Bu olumsuz düsünceleri belirleyen ise geçmis deneyimlerimizdir. Olumsuz yasantılarımız, bizim gelecek süreçte olabileceklere yönelik inancımızı belirler. Bu açıdan bakıldıgında aslında olumsuz düsüncelerimizi de aforoz etmek çok adil sayılmaz. Ancak geçmis deneyimler, yalnız zihnimizdedir. Onları güncel duruma tasıyan en güçlü araç yine bizim kendi zihnimizdir. Kendinize su soruyu yöneltin; ''su anda bunu düsünmek isime yarıyor mu?''

''Beni özgürlüge kavusturacak kapıdan geçerken, öfkeyi ve nefreti geride bırakmazsam, hapiste kalmaya devam edecegimi biliyorum...''

Bagıslamak ve bırakmak hayatımızdaki, başkalarının neden oldugu zorlukların üstesinden gelme yetenegidir. Aslında kendimize dair hataları da mazur görerek, kisisel sert elestirileri engelleyen olaganüstü bir yetenek. Çünkü bir baskasını kırarak, kendi iç çatısmalarınızı çözmeniz mümkün degildir. Unutmayın ki, bir baskasına yöneltilen negatif düsünceler önce sizin zihninizde yer almak zorunadır. Bu yüzden geride bırakmak, ileriye adım atmak için hayatidir.

Bazen çok kırılmıs olabilirsiniz, hatta bu durum sizi güvensizlige sürüklemistir. Bazense hissettiginiz öfkenin sizi koruduguna inanabilirsiniz, bu nedenle bırakmak zorlasabilir. Tam da burada, aslında zor bir şeyden bahsediyorum. Ancak bagıslamak, yasadıgınız durumun özrü anlamına gelmez. Aksine, durumun üzerinizde bıraktıgı etkinin azalmasına yardımcı olur.

Geride bırakın, unutmayın,  'Kazanan yalnızdır! '