Kronik yalnızlık

Çünkü yapmak isteyip de yetisemedigimiz çok fazla şeyle dolup tastı Dünya. Geç olmadan kurulması gereken düzenli hayat, eee tabi beraberinde ideal es, mutlu aile tablosu, iyi bir kariyer var. Bunların yanında izlenecek tonla film, okunacak kitaplar, görülecek güzel yerler var. Ama kötü haber, kesenizde ortalama 70 senelik bir hayat var. Ve bu rakam bir yeni dogan için geçerli.

Neresinden tutsak yalnızlıgı, nereden baslasak?

Nüfusun 80 milyona ulastıgı cografyada, kalabalık bu kadar yogun hissedilirken yalnızlık neden?

Size bir danısanımla yaptıgım görüsmenin aynısını aktarıyorum. İsim vermeyecegim tabi ki, ama kendisinden yine de izin istedim paylasmak için. Etik biz de belkemigi...''Ilgi duymuyorum hocam, hiçbir seye ilgi duymuyorum. Anlamıyorum da, hayatımda her sey yolunda, eskiden mesela bir sürü problemim vardı. Kayınvalidemle aynı evde yasıyorduk ve aramızda bir sürü sorun yaşardık. Su anda ise hiçbir problemim yok kayda deger. İyi bir isim, mutlu bir ailem var. Ekonomik durumumuzda iyi. Çocuklarım özel okula gidiyorlar ve ikisi de başarılı ögrenciler. Eee saglıgımda yerinde çok şükür. Ama mutsuzum. Uzun zamandır mutsuzum ve bundan kurtulamıyorum. Digerleri yasamdan tat alıyorlar hiç olmazsa. Benim anlamadıgım bir seyi anlamıs gibiler sanki. Ben de bir eksiklik var belki de, mümkün de. Sık sık asagılık duygusuna kapılıyorum. Onlardan uzak olmak istiyorum... Bir bes yıl uyumak istiyorum; ama izin vermezler biliyorum? Ne yapacagımı bilemiyorum.''

Paragrafın bir kısmında çogu insanın aynı duyguları paylaştıgını duyabiliyorum. En azından kendi sosyal çevremden sürekli duydugum yakınmalara çok benzer noktalar mevcut. Peki, her şey bu kadar yolunda giderken, somut gerçekler hayatında mevcutken neden yalnızlık bu kadar hissediliyor?

Çünkü yapmak isteyip de yetisemedigimiz çok fazla seyle dolup tastı Dünya. Geç olmadan kurulması gereken düzenli hayat, eee tabi beraberinde ideal es, mutlu aile tablosu, iyi bir kariyer var. Bunların yanında izlenecek tonla film, okunacak kitaplar, görülecek güzel yerler var. Ama kötü haber, kesenizde ortalama 70 senelik bir hayat var. Ve bu rakam bir yeni dogan için geçerli.

Tüketim çılgınlıgı, elektronik cihazlara olan bagımlılık, Çin malı sevgililer günü hediyeleri, pamuk ipligine baglı arkadaslıklar, ıssız adamlar, evliligi kurtarmak için Dünya'ya getirilen çocuk, kendine büyük önem atfetme!  1 hafta tatil yapmak için 1 sene çalışan mavi, beyaz, pembe, kırmızı bilumum renkli yaka çalısanları, yatan maaslarını o bankadan o bankaya gönderen ay sonu zedeler ve filtre kahvesini içmeden güne başlayamayan plaza insanları. Yarısı içilmis kahveleri çöpte gördügünüz zaman olayın samimiyeti degisiyor haliyle.

İnsanların hepsi soru isaretleriyle dolasıyor beyninde, mütemadiyen aslında olmayan bir seyin arayısı. Aramayı daraltınca, böyle bir sonuç bulunamadı! Bedenlerin 1/3 ü suysa geri kalanı depresyon.

Prof. Dr. Yankı Yazgan'ın bir ifadesi vardı, 'Ya Mutluysak ve bilmiyorsak?' Herkes aslında var olmayan bir mutluluk algısının peşinde. Bulamayınca ise umutsuzluga kapılıyor. Sonuç olarak da toplumun istedigi kisilikleri ruhuna monte ediyor. Aslında olmadıkları yapay ruhlara dönüsüyor.

Modern hayatlar, suni mutluluklar !

Kimse yasadıgımız mevsimin, günlerin ve gecelerin yasamın kendisi oldugunun farkında degil. Aslında oldugu kisinin ortaya çıkmasından korkuyor. Eger kendi ile bas basa kalırsa ne kadar küçük ve savunmasız oldugunu görmek oldukça zorluyor. Korkular, utançlar, pismanlıklar, acizliklerle yüz yüze gelmek mutlu etmiyor. Çünkü modern insan rahat etmek ister. Yüzeysel mutluluklarıyla, AVM lerde hamburger yiyerek ya da son çıkan akıllı telefona sahip olarak suni mutluluk savunmalarını hazırlar.

Modayı bir kenara bırakıp aslında neyi giymekten gerçekten hoslandıgınızı düsündünüz mü? Ya da enteresan giyim tarzı yüzünden farklılastırdıgınız digerlerini. Yalnızlık bu kadar yogun hissedilirken digerlerini ötekilestirmek neden peki?

Herkes aynı hayalin peşinde, eger lambadan çıkan cin gerçek olsaydı muhtemelen sahil seridini kapatmıstı. 'Buraların hepsine birer küçük ev yapalım, yanlarına da birer hobi bahçesi olsun, domates falan eksinler. Bizim kronik yalnızlar seviyor bahçe isi ile ugrasmayı'.  Cin Modern insanın yogun mutsuzluk hissine engel olmak ve yalnızlıktan kurtulmak için piyangodan çıkan paraya ya da sahil kasabasındaki sirin eve ihtiyacı yok. Olmayan bir mutlulugu yakalamaya çalısmaktan vazgeçerek etrafına ve dogasına dönerek bunu çok kısa sürede gerçeklestirebilir. Yagmurdan sonra gelen toprak kokusu, sımsıcak kahkahalar, aile ile yenilen aksam yemegi...

Bazen fark etmediginiz gerçek mutluluklar olabilir. Belki de ihtiyacınız olan tek sey fark etmektir.